-“Një shëtitore e qetë buzë liqenit në mëngjes herët, mjegull e lehtë mbi ujë, një djalë i ri duke u ndalur përballë një burri të moshuar që mbante në duar një bastun të vjetër druri.

Të dy heshtën për një çast, duke parë sipërfaqen e qetë të liqenit ku reflektohej drita e parë e diellit. Era e freskët sillte aromën e barit të lagur dhe zërat e largët të zogjve që zgjonin ditën.

Burri i moshuar ngriti kokën ngadalë dhe buzëqeshi lehtë.
— E sheh, — tha ai me një zë të butë, — çdo mëngjes është një fillim i ri, edhe kur duket i njëjtë.

Djali e dëgjoi në heshtje, duke ndier se në ato fjalë kishte diçka më shumë se thjesht urtësi — kishte përvojë, kujtime dhe një paqe që vetëm koha mund ta sjellë.”