Një djalë nga një qytet i vogël kishte zakon me ec çdo mëngjes herët para se me shku në punë.
Një ditë, teksa po kalonte pranë liqenit, pa një burrë të moshuar që rrinte vetëm dhe ushqente rosat. Filluan me fol çdo mëngjes nga pak, pa e ditur as emrin e njëri-tjetrit. Pas disa javësh, djali kuptoi që ato biseda të shkurtra ia kishin ndryshu komplet humorin e ditës — ndihej më i qetë dhe më i përqendruar.
Më vonë tregoi që ndonjëherë nuk janë ngjarjet e mëdha që ta ndryshojnë ditën, por momentet e vogla me njerëz të panjohur.