Pse disa njerëz mund t’i rezistojnë të ftohtit, ndërsa të tjerët ngrijnë me prekjen më të vogël?
Disa njerëz janë shumë më rezistentë ndaj të ftohtit sesa të tjerët, edhe kur temperaturat bien ndjeshëm. Një studim nga Instituti Karolinska ka zbuluar pse dhe pohon se ky ndryshim nuk është i rastësishëm, por lidhet me gjene specifike. Studimi tregon se një mutacion i zakonshëm gjenetik në gjenin ACTN3, i cili rregullon funksionin e muskujve skeletorë, i bën disa njerëz shumë më rezistentë ndaj të ftohtit.
Rreth një në pesë persona i mungon proteina α-aktinina-3, për shkak të një mutacioni të thjeshtë gjenetik në ACTN3. Mungesa e kësaj proteine duket se është rritur me migrimin e njerëzve modernë nga Afrika në klimat më të ftohta të Evropës dhe Azisë.
Shkencëtarët kanë zbuluar se njerëzit me mungesë të α-aktininës-3 mund të mbajnë një temperaturë më të lartë të trupit dhe të ndihen më pak të ftohur kur ekspozohen ndaj temperaturave të ftohta sesa ata me nivele normale të proteinës.
Eksperimenti përfshinte 42 burra të moshës 18 deri në 40 vjeç nga Kaunas, Lituani. Vullnetarët u ekspozuan ndaj ujit të ftohtë në 14°C (57°F) për deri në 120 minuta, me pushime 10-minutëshe në temperaturë ambienti midis çdo doze. Ata u ndanë më pas në dy grupe, varësisht nëse kishin proteinë apo jo.
Rezultatet ishin mbresëlënëse:
Vetëm 30% e pjesëmarrësve që kishin proteinë arritën të përfundonin 120 minutat në të ftohtë.
Në të kundërt, 69% e atyre që nuk kishin α-aktininë-3 i mbijetuan të gjithë ekspozimit.
Për më tepër, studiuesit vlerësuan intensitetin e dridhjeve të pjesëmarrësve. Ata që nuk kishin proteinë dridhen dukshëm më pak, duke treguar se trupat e tyre gjenerojnë nxehtësi në mënyrë më efikase pa shpenzuar shumë energji.
Ky zbulim është i rëndësishëm: të kuptuarit se si ky gjen ndikon në funksionin e muskujve mund të çojë në trajtime të reja për sëmundjet serioze të muskujve si distrofia muskulore e Duchenne-it, si dhe për sëmundjet e zakonshme metabolike si mbipesha dhe diabeti i tipit 2.