Irani pritet të rifillojë bisedimet bërthamore me Shtetet e Bashkuara në Oman, por ka paralajmëruar se programi i tij i fuqishëm i raketave balistike është një “vijë e kuqe”. Testi më i fundit i kapaciteteve raketore ndodhi gjatë luftës 12-ditore me Izraelin në qershor 2025, ku Teherani lëshoi breshëri raketash balistike, duke shkaktuar dhjetëra viktima dhe shkatërrime të mëdha. Analizat tregojnë se Izraeli shkatërroi një të tretën e lëshuesve iranianë, por Irani thotë se kapacitetet e tij janë rimëkëmbur dhe më të forta se kurrë. Raketa balistike është armë që fluturon fillimisht me motor dhe pastaj ndjek trajektore të lirisë nën gravitet, duke mundur të mbajë koka luftarake konvencionale, kimike apo bërthamore.
Irani zotëron një arsenal të madh raketash balistike me rreze deri 2.500 km, të vendosura në bazat dhe qytetet raketore pranë Teheranit dhe provincave të tjera. Llojet kryesore përfshijnë Sejil, Emad, Ghadr, Shahab-3, Khorramshahr dhe Hoveyzeh, ndërsa disa janë hipersonike dhe të vështira për t’u interceptuar. Programi raketor bazohet në dizajne nga Koreja e Veriut, Rusia dhe Kina, dhe përfshin edhe raketa lundruese (cruise) me rreze deri 3.000 km, të afta të mbajnë koka bërthamore. Shtetet perëndimore e shohin këtë arsenal si një kërcënim për stabilitetin rajonal dhe një mundësi transporti armësh bërthamore, ndonëse Irani mohon synimin për bomba atomike.
Raketat iraniane janë përdorur gjithashtu në sulme rajonale si përgjigje ndaj veprimeve të SHBA-së dhe Izraelit. Në qershor 2025, Teherani goditi bazën ajrore amerikane Al Udeid në Katar, pa viktima, ndërsa më parë kishte goditur selinë e spiunazhit izraelit në Irak dhe militantë të ISIS në Siri. Irani pretendon se raketat shërbejnë si mjet parandalues dhe hakmarrës ndaj SHBA-së, Izraelit dhe objektivave rajonalë. Ekspertët paralajmërojnë se zhvillimi i mëtejshëm i raketave hipersonike dhe bazave nëntokësore mund të rrisë ndjeshëm rrezikun për Lindjen e Mesme.