Studimi CRE25 analizon mostrat nga 37 vende për të identifikuar gjenet e rezistencës dhe transmetimin e mundshëm spitalor në dy nga bakteret më të zakonshme.
Me rezistencën antimikrobike që po bëhet një nga sfidat më të mëdha për sistemet e kujdesit shëndetësor, ECDC (Qendra Evropiane për Parandalimin dhe Kontrollin e Sëmundjeve) ka publikuar planin e analizës për anketën CRE25: një “hartëzim” pan-evropian i baktereve që kanë fituar rezistencë ndaj karbapenemeve, një klasë antibiotikësh shumë të fuqishëm që përdoren shpesh si trajtim “i linjës së fundit”.
Çfarë është saktësisht CRE25 – Pse ka rëndësi?
CRE25 është anketa e tretë gjenomike në shkallë të gjerë e Enterobacterale-ve rezistente ndaj karbapenemeve, pas EuSCAPE (2013-2014) dhe CCRE (2019). 37 vende të rrjetit EURGen-Net (të gjitha vendet e BE/EEA, vendet e Ballkanit Perëndimor dhe Turqia) po marrin pjesë. Hulumtimi përqendrohet në dy nga bakteret më të zakonshme që shkaktojnë infeksione, veçanërisht në mjediset spitalore:
Klebsiella pneumoniae (K. pneumoniae)
Escherichia coli (E. coli)
Vendeve iu kërkua të paraqisnin lloje të klasifikuara si rezistente (R) ose “të ndjeshme me ekspozim të shtuar” (I) ndaj të paktën një karbapenemi, bazuar në kriteret e EUCAST.
ECDC e lidh drejtpërdrejt këtë mbikëqyrje me objektivat evropiane të rezistencës: ekziston një rekomandim që deri në vitin 2030 incidenca e përgjithshme e infeksioneve të qarkullimit të gjakut të shkaktuara nga K. pneumoniae rezistente ndaj karbapenemeve në BE duhet të reduktohet me 5% krahasuar me vitin 2019. Megjithatë, të dhënat tregojnë se incidenca e vlerësuar në BE/EEA është rritur nga 2.52 (2019) në 3.97 për 100,000 banorë (2019–2023), pra +57.5%.
Çfarë është “e re”: Mbikëqyrja gjenomike (WGS)
Përveç kulturave/antibiogrameve klasike, CRE25 përdor mbikëqyrjen gjenomike (sekuencimi i të gjithë gjenomit: WGS). Kjo do të thotë, praktikisht “lexon” ADN-në e mikrobit. Në këtë mënyrë, mund të identifikojë më saktë:
cilat gjene të rezistencës mbart (p.sh. familjet e karbapenemazës),
cilave “tipe” gjenetike u përkasin llojet (për të treguar nëse qarkullojnë linja specifike “me rrezik të lartë”) dhe,
veçanërisht për K. pneumoniae, nëse shfaqen tregues të virulencës së shtuar që janë lidhur me forma më “agresive”.
Po pini kafe nga gota prej letre? Ja rreziqet që mund t’ju dëmtojnë
Edi Rama vizitë në Izrael, nga takimi kokë më kokë me Netanyahun te fjalimi në Parlament, zbardhet agjenda
Pajtohen Limi dhe Alba, shkëmbejnë puthje e kalojnë direkt në momente intime
Si të identifikohet transmetimi i mundshëm në spitale
Një nga pikat më praktike për shëndetin publik është identifikimi i grupeve që tregojnë transmetim të kohëve të fundit. ECDC deklaron se synon të informojë autoritetet kombëtare kur zbulon “grupe” brenda të njëjtit vend, duke përdorur si pragje treguese:
AD ≤5: transmetim i kohëve të fundit “shumë i mundshëm”
AD ≤10: transmetim i kohëve të fundit “i mundshëm”
Me fjalë të thjeshta: sa më shumë gjenetikisht “identike” të jenë llojet, aq më shumë ka të ngjarë të ketë një zinxhir transmetimi që kërkon masa të përforcuara kontrolli.
Çfarë do të ndodhë me të dhënat
Për raportin përfundimtar (dhe artikullin e mundshëm shkencor), ECDC deklaron se do të fillojë kur vendet të konfirmojnë se nuk priten të dhëna të mëtejshme.
Gjithashtu parashikohet që, nëse nuk ka kundërshtime, të dhënat gjenomike do të depozitohen në një bazë të dhënash publike (Arkivi Evropian i Nukleotideve) së bashku me meta të dhëna minimale (vendi, viti, lloji i mostrës)./ygeiamou.gr